EK duathlon lange afstand 2012 Powerman Horst

Horst was in veel opzichten een spannende wedstrijd voor mij dit jaar: de eerste lange wedstrijd van het seizoen, een zeer sterk deelnemersveld en de wedstrijd waar ik vorig jaar mijn debuut maakte in een Powerman. Ik hoopte mij te verbeteren ten opzichte van vorig jaar, mee te strijden in de kop van de wedstrijd en een podiumplek te behalen zoals in 2011.
Het is me niet gelukt om al deze doelen te realiseren en moest ik voor het eerst in een Powerman wedstrijd genoegen nemen met een 7-de plaats overall. Wel heb ik mijn eindtijd met twee minuten verbeterd ten opzichte van vorig jaar, dit bij vergelijkbare omstandigheden. Het geeft aan dat het niveau dit jaar een stuk hoger lag, dankzij de officiële erkenning door de ITU als EK. Er deden sterke vrouwen mee, die ik vorig jaar nog niet was tegengekomen. Een goede zaak, dit zal de duathlon op termijn ten goede komen.
Het was een uitzonderlijk spannende wedstrijd, zo spannend heb ik het nog niet eerder meegemaakt bij een Powerman. De eerste tien vrouwen eindigden binnen 5 minuten van elkaar, een kleiner verschil dan bij de mannen. Het begon ermee dat Stefanie Bouma heel hard startte, waardoor de achtervolgersgroep snel uit elkaar viel. Ik wisselde als 10e met een tijd van 55.46 minuten op de 15 km lopen, tegelijk met Eva Nyström (2e bij het WK 2011).
Helaas verloor ik Eva op de fiets uit het oog. Ik kwam moeilijk in mijn cadans. Door de vele bochten en de wind die er stond, zocht ik constant de optimale versnelling, niet te licht, niet te zwaar.
De tweede wissel verliep niet vlekkeloos: ik zette mijn fiets weg maar hij viel telkens weer uit het rek. Uiteindelijk bleek dat fietsen bij deze speciale rekken achterste voren moesten staan om recht op te blijven. Ondanks deze wisselhectiek kon ik kalm blijven en redelijk snel het parc fermé uitlopen.
Mijn benen voelden stram aan en mijn voeten waren bijna gevoelloos. Waarschijnlijk door de frisse weersomstandigheden afgekoeld. Ik liep de tweede run zo hard mogelijk, maar een echte tempoverhoging zat er niet in, ook niet nadat ik weer was opgewarmd. In de laatste kilometer werd ik nog door een dame ingehaald, ik probeerde haar te volgen, het lukte me niet. De tijdsverschillen aan de finish waren klein, naar mijn oordeel ook nog tussen mij en de winnares Lucy Gossage. Dat geeft aan dat de top dicht bij elkaar zit en kleine verschillen bepalen of je op het podium eindigt of niet.
Ik heb in dit EK gemerkt dat het mentale aspect meer dan vorig jaar een rol van belang speelt in mijn sportieve carrière en het verloop van een wedstrijd. Omgaan met druk van buiten, verwachtingen die ik mij zelf opleg, maar ook kunnen focussen in de voorbereidingsperiode en rust in het hoofd zijn belangrijk om in een wedstrijd goed te kunnen presteren. In Horst viel nog niet alles op zijn plaats; voor het WK in september weet ik wat de verbeterpunten zijn.

Advertenties